Copyright © 2022 Mols Poëzie Atelier.be : Alle rechten voorbehouden

00003969
mpa

Klik op het logo om verder te gaan






Het Mols PoëzieAtelier beheert de PoëzieRoute langsheen de Nete. Dit gedichtenparcours maakt deel uit van de stadswandeling 'Spijkers met koppen' (brochure te verkrijgen bij de Dienst Toerisme). De PoëzieRoute wordt 4x per jaar vernieuwd. De langs het water opgestelde gedichten zijn ook hieronder te vinden.




route.jpg


In de rode kruiwagen
staat een beekje water
door een hevige klets
van de afgelopen nacht

herfst ten volle
de noten liggen verspreid

Ik weet dat hij in het rood staat
afgetekend met gele banden
al heb ik die kleur
niet zelf gekozen
droogweg gezegd

wat ik weet
deze hier
mag niet naar buiten
al droogt een kattenvacht
vlugger dan de laatste vlek
in de kruiwagen.

Annie Jansen


Naar boven

Hé kleine jongen
waar ben jij bang voor
de heksen van je dromen
ze bestaan niet echt
het is louter fantasie
ben je soms stout geweest
Is het daarom dat je fantasie
op hol slaat
en je angst de overhand neemt
Je vader en je moeder
ze beschermen je toch
waarom ben je zo stil
Je kan toch praten
honderduit als het moet
niet zo verlegen
je kan het heus.
ben je zo onzeker
omdat je ouders ruziën
ben je bang om te falen

Hé kleine jongen
ben je bang van liefde
vrees je dat ze niet echt is
ben je bang gekwetst te worden
ben je boos of verdrietig
volg jij je hart
of twijfelt jouw verstand

Frans Slegers


Naar boven

meer dan manshoog stond de
maïs tussen mij en verten
onverzettelijk als een muur
goudgeel ging het ten onder
nu resten nog de stoppelvelden

dit is het land dat hij bezong
zijn vlakke land het mijne
met binnen hier en einder
de standgehouden bomen

wolken dwepen met de wind
boven vertraagde akkers
dit is het land waar ik van hou
het land dat Brel met kleur bezong
zijn vlakke land het mijne


Jacqueline Booij


Naar boven

alles op 1 kaart


zwervend door deze vreemde stad
voel ik me als een dakloze
zonder een cent op zak
weet ik niet waarheen
heb geen goed overzicht
op dit stadsplan schaal 1:1

ik heb honger ik heb dorst
niemand kijkt hier naar me om
intussen valt schielijk de nacht
ik moet op zoek naar een bank
eigen schuld ik ging alleen op pad
maar werd beroofd van alles wat ik had

mijn smartphone


yoob



Naar boven

De zomer is nu weer voorbij


De zomer is nu weer voorbij
en eenzaam sta ik verbaasd
te staren naar lege plaatsen
waar in pas vergangen dagen
tal van mensen schaarden
aan overdaads beladen tafels
en het lachend lichaam laafden
aan de zon, het zinderende zand
en het regenbogen zingend
spatten van het lauwe water?

De zomer is nu weer voorbij
en zachter licht valt trager
uit de neveladem van de morgen.
Voorbij het ijlend eisen van toeristen
die op het ritme van hun zorgen
vlug vlug vakantiedromen visten
in de hitte van het middagvuur
en blijkbaar niet wisten dat de
vruchten van hun vreugde nog
rijpen moesten in het stille bezinken
van septembers gouden avonduur.


Jos Deckx


Naar boven

Prinsenparkvijver


Mensen handhaven geen rust, toch waant men zich
op de vijverbank de bewaker van deze stille vrede.
Zonder te zoeken bladert men door het park, terwijl
enkel wat streelt en adem geeft, aan de mouw trekt.

Donkerdiepe emoties duiken mee met verliefden
die zich verliezen in driftige welles-nietesspelletjes,
sommige groots en opgewekt in sierlijk wit.
Dit slordige waterballet jongleert met binnenpretjes
en verpozing op een bank die zich gewenst voelt,
waarop een zwaar gemoed gewicht verliest.

Deze vissen moeten de vrijdag niet vrezen. Zo blijft
de vijver een stilleven vol gerust gelaten vermaak.
Morgen wordt hier weer uit de ochtend
een dauwfris vijverzicht tevoorschijn getoverd.
Het is de moeite en de plicht dit te promoten,
te bewaren in een gedicht.


Paul Sannen


Naar boven

één na één volgen de jaren
nooit sneller of trager
met bijhorende kwaaltjes
ze stapelen zich op

opletten zegt de dokter
bewegen bewegen
neem een pilletje voor
beterweten langerleven

als beterschap noch verlossing
als er niets van komt
dan stop je
met het tellen van de jaren

less is more
dan is het mooi genoeg geweest


Walter Luyten


Naar boven

Acrostichon of naamdicht


Vakantie bij de Zuiderburen
Langs steenweg, bospad, zandweg, lei
Aan het strand de Noordzee over turen
Al slenterend langs de duinenrij
Na het glooiend groen Brabantse land
De oude hoofdstad gaan verkennen
En voor mijn welzijn en passant
Rap even langs de Nete rennen
Een volgend maal kom ik weer discreet
Naar 't schone land dat Vlaanderen heet


Yoob


Naar boven

het begin van voortaan


elk watervlak draag ik nu
op handen ik zie de eenvoud
in tweevoud verschijnen

mijn linkerhand schrijft
als nieuw de andere kant
van mijn denken weg

de woorden die ik
te lezen krijg vloeien
ondersteboven heen

achter glas
staat een man
die ik niet langer dien

te zijn
geen spiegel
die mij nog breken kan


paul vincent


Naar boven

Copyright © 2022 Mols Poëzie Atelier.be : Alle rechten voorbehouden