Copyright © 2018 Mols Poëzie Atelier.be : Alle rechten voorbehouden

00001404
mpa

Klik op het logo om verder te gaan






Het Mols PoëzieAtelier beheert de PoëzieRoute langsheen de Nete. Dit gedichtenparcours maakt deel uit van de stadswandeling 'Spijkers met koppen' (brochure te verkrijgen bij de Dienst Toerisme). De PoëzieRoute wordt 4x per jaar vernieuwd. De langs het water opgestelde gedichten zijn ook hieronder te vinden.




route.jpg


Zal ik het liefde noemen


Zal ik een bloem, bloem noemen?
Of zal ik de pluisjes op je wollen schoot
zo plukken en de nectar
van je honingkoek?
Zal ik de lente, al licht
op de tong nemen, als
een vrouw zoenen, de bloesems
in je voortuin en de knoppen
van je ogen vasthouden in de mijne?
Als een hand die de andere vindt
onder een trui.
Zal ik wilde nachten stekken
en je uit je kleren laten groeien?
Of zal ik het liefde noemen.


Annie Jansen



Naar boven

ongehoord


met stroeve vingers speel je lichte noten
hopend dat er een maestro in je schuilt
ontspan je zegt ze ergens ligt een sleutel
je zoekt in elke vleugel van haar huis

de toegang naar de zolder
hangt ladderzat aan het luik
ontspan je zegt ze ergens ligt een sleutel
ze sluit het dakraam voor het geluid

zinnelijk de nok in stijgt


Jacqueline Booij



Naar boven

op het eerste gezicht


ik zag je lopen langs de oever
in dezelfde richting als mijn schip
dat zwaarbeladen stapvoets vooruit kroop

daar waar het pad het kanaal kruiste
zoomde de brug traag op me in
en zag ik je van steeds dichterbij

weer liep je mee nu langs de andere kant
ik zwaaide je toe innemend wuifde je terug
bij de sluis stond je me op te wachten

hoopvol vroeg ik je aan boord te stappen
dat deed je zichtbaar met plezier
je bent nooit meer weggegaan


yoob



Naar boven

jij hebt mij…


jij hebt mij
weet je
vaak verwonderd
mij
soms ook overdonderd
mij even als een god aanbeden
mij even eens finaal gemeden

jij hebt mij
in het
hart gekeken
mij
zo doen openbreken
mij rijmend dicht met jou verbonden
mij in je woorden-schat gevonden

jij hebt mij
wakker
kunnen maken
in
liefde doen ontwaken
mij meegenomen in jouw dromen
mij bij jou binnen laten komen

jij hebt mij
sporen
nagelaten
van
verzen en citaten
mij naadloos vast met jou verweven
mij levenslang met jou gegeven


Lieven Van Vaerenbergh



Naar boven

Valentijn


Terwijl ze naar elkaar toe stappen
denkt zij: gezellig met z'n tweetjes,
flesje kraken, knusjes teeveetje.
Samen winkelen: koffietje met taart.
Het nieuwe kleedje?

Zij blijft maar rinkelen.

Terwijl hij gretig naar haar borsten staart.
Aan haar spleetje denkt.

En … geen beetje!!!


paul sannen



Naar boven

blad bloem stengel


't ritselen van
blad bloem stengel
verstilt en vormt
gracieus gestileerd

gesmeed gekapt
een ijzeren vlecht
een roestig kruis
een harde steen

'ik heb je lief'
't ritselen van
blad bloem stengel
blijf je eeuwig horen


Walter Luyten



Naar boven

amaryllis


er lijkt geen teken van leven
doch een verstilde beweging
in onderaardse donkerte
verraadt een aanwezigheid

haar bestaan schijnt zinloos
gedoemd tot verschrompelen
dan in diepe duistere krochten
dringt krachtig licht door

met het lengen van dagen
gloort een vlam van hoop
een knop met in zich een belofte

teken van geloof in liefde
zoals tussen alteno en amarussa
een sprankelende amaryllis


Ruth



Naar boven

Ontbijt in de tuin


In het gezelschap van twee merels
druk doende met het zoeken naar hun
eigen morgeneten en een mus die
trippelt rond het rood van de papavers.

Mijn liefste in een witte badjas
kraakvers vanonder zalige waterstralen
eet een eitje dat ik zopas tot op de seconde
juist bereidde. Stokbrood is een lekkernij.

Waar heb ik dit verdiend, denk ik dan
dat de zon hier op deze zondagmorgen
het juiste licht, de juiste warmte vindt.
De wind houdt zich gedeisd in het noorden.

Schaamteloos overvalt me dan een gevoel
van trots. Is deze tuin niet door onze blote
handen geschapen? Nergens op aarde een
plek waar het heden zo sprankelend kan zijn.


Jos Deckx


Naar boven



als ik aan je denk

als ik aan je denk

wil ik zo graag

al was het maar

in een kille regenbui

van je kunnen dromen

als ik van je droom

wil ik zo graag

al was het maar

op de voice-mail

je stem kunnen horen

als ik je stem hoor

wil ik zo graag

al was het maar

over ons gemis

met je kunnen praten

als ik met je praat

wil ik zo graag

al was het maar

voor eventjes

bij je kunnen komen

als ik bij je kom

wil ik zo graag

al was het maar

alleen in silhouet

je kunnen zien

als ik je zie

wil ik zo graag

al was het maar

met één zachte streling

je kunnen aanraken

als ik je aanraak

wil ik zo graag

al was het maar

met bovenaardse krachten

je kunnen voelen

als ik je voel

wil ik zo graag

al was het maar

met een klein vurig hartje

je kunnen omhelzen

als ik je omhels

wil ik zo graag

al was het maar

in een volgend leven

helemaal van jou zijn

Wivine Vanmechelen


Naar boven

Een gedachte


welkom in mijn gedachte, heb op je gewacht
waar bleef je zolang, ik werd al bang
zuiver in oorsprong opgewekt met voorsprong
eerlijk gebonden met frisheid ontbonden
geboren uit natuur, o zo puur
eindelijk ontvangen vol verlangen
nu helemaal klaar, ik word je gewaar
kom tevoorschijn nu mijn zon schijnt
je moet je niet verhullen, laat me je onthullen
laat je aanschouwen, wil op je bouwen
kom uit mijn geest, maak samen feest
laat me niet meer dromen, laat je tot mij komen


javadeka



Naar boven

Copyright © 2018 Mols Poëzie Atelier.be : Alle rechten voorbehouden