Copyright © 2019 Mols Poëzie Atelier.be : Alle rechten voorbehouden

00001857
mpa

Klik op het logo om verder te gaan






Het Mols PoëzieAtelier beheert de PoëzieRoute langsheen de Nete. Dit gedichtenparcours maakt deel uit van de stadswandeling 'Spijkers met koppen' (brochure te verkrijgen bij de Dienst Toerisme). De PoëzieRoute wordt 4x per jaar vernieuwd. De langs het water opgestelde gedichten zijn ook hieronder te vinden.




route.jpg


Waarom nog schrijven
over liefde of leeuwinnen
die hun welpen likken

elke schijf die er draait
is pure smart en vraag het mij
pluk de vacht carpe diem

krab mijn rug schat krab
omdat het jeukt daarom
en draai Nina Simone even om


Annie Jansen



Naar boven

wij


alles is een momentopname
deze avond deze tuin
de wijn in rankgevoete glazen
met een tedere toets van zomer

laten we nog een fles ontkurken
voor hij verstoft in steelse tijd
niets is wat het lijkt niets blijft
alles is een momentopname

met een tedere toets van wij


Jacqueline Booij



Naar boven

De liefdesvergrotende trap


zing ik je zachter dan zacht
fluister ik je veel te hard

stapel ik je zotter op zot
knetter je me gekker dan gek

glim ik lacher dan luid of straal
ik je lopend net niet voorbij

ben ik anders dan iemand anders
voor de éne dan achter de andere

geurt de roos rozer dan de blanke wit
en nog voller dan de maan schijnt

zweef ik verder weg en steeds hoger
kom ik ondersteboven steeds dichterbij

droom ik zoeter dan goed voor me is
dwaal ik al te graag af naar de diepte

lap ik sus aan m'n laars en sus ik
lapper dan 'n lapje voor het bloeden

denk ik nu minder dan meer
wanneer ik je meer en meer min

klopt mijn hart beter dan de theorie
en stotter ik op letters dan let

maar goed op want ik denk dat ik
je eigenlijk gewoon zeggen wil

dat ik van niemand meer … hou
dan van niemand minder … dan jou


Wivine Vanmechelen


Naar boven

De dagen slijten


De dagen slijten, zegt men,
de dagen slijten,
maar slijten doen de dagen niet
met jou in de buurt.

De uren gaan vervelen, zegt men,
de uren gaan ooit vervelen,
maar vervelen doen de uren niet
met jou in de buurt.

Als je je zorgen maakt om een kale kauw
als je zwaluwen zomaar naar de zon vliegen
als je het water laat praten
soms fluisteren, dan tateren
als je blote voeten de zomeravond strelen
als je vergeten bloemen vergeten namen geeft
als je momenten van te koesteren verlangen creëert
als het onbedoeld vinden van je fantasie hoogtij viert
als je de poëzie ontdekt die ik enkel hoef te verklanken.

Komen altijd nog nieuwe dagen,
andere uren, plannen voor altijd weer iets
of het er van komt of niet, dus onbezorgder
dan het leven was in onze jonge jaren.


Jos Deckx


Naar boven

reünie


niet je ogen
- matter -
niet je haren
- korter -
niet je lichaam
- voller -
lieten me herkennen

maar je glimlach
opende mijn ogen en
opnieuw mijn hart


Yoob


Naar boven

Genadeloze stilte


Ik kan niet anders
dan je streelzacht bekijken.

Waarom blijf je blikdicht,
zie je het gemis niet in mijn ogen?
Wil je niet weten
wat ik als enige weet?

Eerzucht of lust zitten mijn shock niet voor.
Ik wil van je vriendschap genieten. Weten
wie je bent. Mijn geluk delen:
ik voel me al thuis!


Of is je genadeloze stilte leegte?


Bewaar toch één stukje in je hart,
dan verlies ik alles niet!

Of moet ik - één hartslag van u verwijderd -
onmachtig alles verliezen? Verwoest
zonder toekomst wegzinken in uw ziel?

Want ik vertrek niet, jij laat me achter.
Hier is geen winnaar, enkel één verliezer!


Hoe dikwijls zal ik nog éénmaal omkijken?


Paul Sannen


Naar boven

oeverloze vreugde


ik was zonder naam nog
tot jij me riep over het water
dat plots rimpelen ging

in kringen van voorheen
ongekende vreugde
vond ik mezelf weer

spiegeld terug

en ik mat mezelf de taal aan
van dwarrelende woorden
die onweerlegbaar bleken

wadend trad je me tegemoet
we ontkwamen elkander
als vanzelfsprekend niet meer


paul vincent


Naar boven



als ik aan je denk

als ik aan je denk

wil ik zo graag

al was het maar

in een kille regenbui

van je kunnen dromen

als ik van je droom

wil ik zo graag

al was het maar

op de voice-mail

je stem kunnen horen

als ik je stem hoor

wil ik zo graag

al was het maar

over ons gemis

met je kunnen praten

als ik met je praat

wil ik zo graag

al was het maar

voor eventjes

bij je kunnen komen

als ik bij je kom

wil ik zo graag

al was het maar

alleen in silhouet

je kunnen zien

als ik je zie

wil ik zo graag

al was het maar

met één zachte streling

je kunnen aanraken

als ik je aanraak

wil ik zo graag

al was het maar

met bovenaardse krachten

je kunnen voelen

als ik je voel

wil ik zo graag

al was het maar

met een klein vurig hartje

je kunnen omhelzen

als ik je omhels

wil ik zo graag

al was het maar

in een volgend leven

helemaal van jou zijn


Wivine Vanmechelen



Naar boven

Docente


Hij doet z'n best, is beter dan de rest
denkt ze en ziet hoe knap hij is,
hoe goed gebouwd. Haar krijtje breekt.

Moest een paar jaar ouder zijn, droomt ze
en zij niet getrouwd. De tijd steekt.
Ze ziet zijn blik naar buiten dwalen.

Let op, roept ze bars met stalen ogen en
bonkt op 't bord, de stelling van Lagrange
is heel belangrijk bij de integralen!


Paul Sannen



Naar boven

Copyright © 2019 Mols Poëzie Atelier.be : Alle rechten voorbehouden